over urineverlies en wat er aan te doen


OAB

Overactieve Blaas

Bij urge incontinentie of aandrangsincontinentie treedt er ongewild urineverlies op door een sterke, niet te onderdrukken samentrekking van de blaasspier. Men kan vaak niet tijdig meer het toilet bereiken.

Er zijn bij aandrang of urgency verschillende symptomen in verschillende gradaties.

De gevolgen van een overactieve blaas hebben vaak een grote negatieve impact op het dagelijks leven. Men schaamt zich, gaat zich afsluiten en sociaal contact vermijden.

Wat men nogal eens doet: minder gaan drinken om zo de problemen te vermijden . Maar dit is absoluut af te raden. Het kan zelfs tot andere ziektes leiden (uitdroging, infectie, niersteenvorming, …)

De exacte oorzaak van OAB is zeer moeilijk te achterhalen. De blaasspier krijgt een onnodig signaal om samen te trekken. Dit signaal wordt aangebracht door de zenuwbanen. Wat er precies neurologisch misloopt kan men in de kliniek moeilijk onderzoeken. Een specifiek neurologisch onderzoek bij de neuroloog kan zinvol zijn bij verdenking op een neuropathie. Meestal zijn er dan nog andere lichamelijke afwijkingen. We denken aan de symptomen van bvb de ziekte van Parkinson of bij vergevorderde suikerziekte.

Meestal wordt er dus bij OAB niet direct een aanwijsbare oorzaak gevonden. Dan spreekt men van een idiopathische OAB. Het is echter niet ongewoon dat achteraf gezien OAB het eerste teken bleek te zijn van een neurologische ziekte.

Bij sommige neurologische aandoeningen, waarbij OAB een deel is van de symptomen, is er terugbetaling voorzien voor bepaalde medicijnen gebruikt bij OAB. Deze medicijnen horen bij de zogenaamde ‘anticholinergica’.

De behandeling van OAB is in eerste instantie met medicatie. Deze medicatie gaat tussenkomen in de prikkeloverdracht van zenuwbaan naar de spiervezels (de blaas is eigenlijk een verzameling spiervezels in bolvorm)

Indien medicatie niet helpt kan chirurgie overwogen worden.

Recent boekt men ook goed resultaat met BOTOX. Onder narcose wordt botuline-toxine (Botox) ingespoten in de blaasspier. Dit heeft meestal goed effect maar het effect is tijdelijk (3 – 12 maanden).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>